Kamień życia
Twardy jak ono
Odkładam w stare pudełko
Zostaję sama
Bez wnętrza
Gdyż środek jest w pudełku

Ciemny promień nadziei
Gruby jest jak sznur na szyi
Ciemny - gdyż odszedł w zaświaty
A sznur wciąż zascika się na szyi
Mocniej i mocniej
Już oddychać nie mogę
I błagam by ktoś przyszedł mi pomóc
Nikt nie przychodzi?
Więc sznurze zaciśnij się
A wy nogi
Odepchnijcie stołek